فریدون مشیری، ستایشگر مهر و دوستی
فریدون مشیری شاعری از دیار مهربانی و شعرش همواره پر از لحظههای عشق و عاطفههای مردمی بود. بیگمان او شاعری سیاسی اندیش نبود جز دورهای که به چهرههای نهضت ملی علاقمند شده بود. شعر مشیری به جهت خصلتهای ساده و مردمیاش در فضای ادبیات امروز و فردا و در چشمانداز شعر معاصر بیشک ماندگار خواهد شد.
او در حیات شعریاش پیوسته انسان و عشق را ستودهاست. در سالهای اخیر و در فضای اجتماعی پر تنش سر زمین ایران سرودههایش پیوسته با رنگ و بوی وطن دوستی و انسانگرایی بومی نیز همراه بود. میتوان گفت که مشیری در سالهای پس از انقلاب شاعرتر بود.
دکتر «زرینپور» در کتاب جشننامه فریدون مشیری مینویسد:
«زبان مشیری بیآنکه بازاری باشد، ساده است و درعین این سادگی بهنحو
مرموزی فاخر ومتعالی نیز هست. واژگانش با آنکه گهگاه از تازگی و سادگی
تلألو دارد، زبان اهل کوچه نیست... به گمان من، فریدون شاعری واقعی است.
شاعر واقعی عصر ما، هنرمندی بیادعا، شاعری خردمند و فرزانهای ایرانی که
ایرانی بودنش هم او را از دلواپسی برای سرنوشت انسان، برای آینده انسانیت
و برای دنیای فردا، مانع نمیآید.
زندگی فریدون مشیری را از زبان خود او در مصاحبه و فیلمی با نام «از دیار
عشق و آشتی» در دیداری که با
«ناصر زراعتی» در فروردین ماه 1377
داشتهاست، بشنوید و سپس سخنان «ایرج گرگین» و «سیمین بهبهانی» را در
بارهی او.
شعر معروف و محبوب «کوچه» جایگاه ویژهای در دل مردم دارد و تا کنون با صداهای گوناگونی اجرا شدهاست. در بارهی شعر «کوچه» و اجراهای گوناگون آن در اینجا بشنوید.
ویژه برنامهی فریدون مشیری را بشنوید
فایل صوتی را میتوانید از اینجا دانلود کنید
ویژه برنامههای دیگر:
یادمان احمد
محمود
یادمان نیما یوشیج
یادمان
باغچهبانها
یادمان دکتر پرویز
خانلری
یادمان
سهراب سپهری
• صفحه نخست • نوشتارها • گفتارها • بایگانی • تماس •